منظور رهايى بشريت از چنگال جهل و دشمنى و ستيزه‌جويى و محكم گردانيدن پايه‌هاى دادگرى و دادخواهى ؛ شكل گرفت تا زير دستان از جور و ستم زبردستان ، رستگار شوند . اين جهاد و دفاع ، در جهت آزادى و فريادرسى زنان ، مردان و كودكان ناتوان حركت كرد . آنان كه مىگفتند : پروردگارا ! ما را از اين شهر و ديار كه مردمش ستم‌پيشه‌اند ، بيرون بياور و از جانب خويش براى ما سرپرستى بفرست و يار و ياورى دلسوز برايمان تعيين كن . مسير جنگ - يكسره - دگرگون شد و به سمت مبارزه‌اى رفت كه اهداف و آرمانش زدودن آلودگيهاى زمين خدا از ترفند ، خيانت ، گناه و دشمنى و برقرارى امنيّت فراگير ، سلامت ، مهربانى و رأفت ، رادمردى و رحمت و مراعات كامل حقوق همهء انسانها بود . ( 1 ) پيامبر - سلام اللّه عليه - آيين‌نامه و قوانين جنگ و مبارزه را پىريزى و تصويب كرد و فرماندهان خود را به آموزش آن دستور داد و هيچ وقت نگذاشت كسى از آنان ، آن قوانين را ناديده بگيرد . سليمان پسر بريده از پدرش روايت مىكند كه : هرگاه پيامبر فرماندهى لشكر و زمامدارى سريه‌اى را به يكى از يارانش مىسپرد ؛ [ پيش از هر چيز ] او را به پارسايى خدا و نيكويى با هم‌رزمانش سفارش مىكرد و سپس مىگفت : با ياد خدا و در راه او جهاد و دفاع را پى گيريد و با آنان كه به خدا ايمان ندارند ، پيكار كنيد ؛ ولى هيچ‌گاه خود را به غدر و خيانت و نيرنگ نيالاييد ؛ كسى را مثله نكنيد و كودكان را نكشيد . . . و همچنين به سهل گرفتن دستور مىداد و مىگفت : « كارها را سهل بگيريد و سخت‌گير نباشيد . ديگران را به خودتان جلب كنيد و از خود مرانيد . » « 1 » ( 2 ) هرگاه پيامبر شب هنگام به محل سكونت مردمى نزديك مىشد ؛ تا بامدادان بر آنان يورش نمىبرد و به شدّت از آتش زدن خانه و مسكن مردم ، كشتن و شكنجه دادن كودكان و زنان و چپاول و به يغما بردن اموال آنان منع مىكرد و مىگفت : « خوردن اموال غارت شده ، حلال‌تر از خوردن حيوان مردار نيست . » و از نابود كردن كشت و زرع و نژاد انسان و حيوان و قطع درختان - جز در مواقع اضطرارى كه به آنها نياز شديد باشد و راه ديگرى موجود نباشد - منع مىفرمود . حضرت ، هنگام فتح مكه گفت : افراد زخمى را نكشيد ، فراريان را دنبال نكنيد

--> ( 1 ) - صحيح مسلم .